Sunday, November 19, 2017

බාධාකිරීම් මැද රනිල්, නැව ගමනාන්තයට යොමුකර තිබේ


2015 ජනවාරි 8 වන දා ජනාධිපතිවරණය නොපැවැත්තුවේ නම් මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාගේ ධුර කාලය අවසන් වන්නේ මෙම සතිය තුළදීය. එසේ වූයේ නම් මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා හා ඔහුගේ පවුලේ රෙජීමය පසුගිය වසර දෙක තුළ මේ රට පාලනය කරනු ලබයි. එය එසේ වී තිබුණි නම් විය යුතුම පරිදි සිදු විය යුතුව තිබුණේ ලංකාව විසාලා නුවරක් බවට පත්වීමයි. 2015 මාර්තු 29 වන දා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින් නියමිතව තිබූ සම්බාධක පැනවූයේනම් එම සම්බාධක මත පදනම්ව රට තුළ ඇති වීමට නියමිතව තිබූ අර්බුධ අතර අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය හිගය, ඉන්ධන හිඟය, බෙහෙත් හේත් හා විදේශ මුදල් හිගය, වැනි කාරණා මෙන්ම පිට රටවලට ගමන් කිරීමට ඇති අපහසුව වැනි කාරණා වලින් රට අවුල් ජාලයක් බවට පත්වීමට ඉඩ තිබුණි. වාසනාවකට මේ රටේ ජනතාව මෙම තත්ත්වය තේරුම් ගත් අතර එවකට පැවති අන්ත දූෂිත භීෂණකාරී සුදු වෑන්වලින් මිනිසුන් අතුරුදහන් වන, මහ මග මිනිසුන් මරා දමන, පාර්ලිමේන්තුව ඒකාධිපතිත්වයට පාර කපන මෙවලමක් වූ රාජපක්ෂ රෙජීමය පිළිබද අවබෝධ කරගත්තේය. එකල මත් ද්‍රව්‍ය බෙදාහැරීම සිදුවූයේ රජයේ අනුග්‍රහය ඇතිවය. මෙම අවාසනාවන්ත තතත්වය තේරුම්ගත් ජනතාව විසින් එම මොහොතේදී තීරණාත්මක ලෙස රාජපක්ෂ රෙජිමය පරදවන ලදී.

එම මැතිවරණයේදී ජනතාවගේ තෝරා ගැනීම වූයේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද වර්තමාන ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මැතිතුමාය. එදා එම මොහොතේ රාජපක්ෂවරු තීරණාත්මක ලෙස පරාජය කිරීමට සම්බන්ධ වූ බලවේග සහ කණ්ඩායම් අද ප්‍රකාශ කරන කාරණා දෙස විමසා බැලීමේදී මා හට පෙනී යන එක් ප්‍රධාන කාරණයක් තිබේ. එනම් එදා තිබූ තත්ත්වය අනුව කුමන කොන්දේසියක් යටතේ හෝ රාජපක්ෂ රෙජිමය පැරදවීම ඔවුන්ගේ ඒකායන අරමුණ වූ බවයි. එහිදී ඇති වූ අරගලය තුළ ඔවුන් කිසිවක් බලාපොරොත්තු නොවූ අතර අඩුම තරමින් කාර්යක්ෂම, අවංකව වැඩ කරන ජනාධිපතිවරයකු වුව ද බලාපොරොත්තු නොවීය. එම අවස්ථාවේදී මෙම තත්ත්වය ප්‍රයෝජනයට ගත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය හා ජනාධිපති අපේක්ෂක මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මැතිතුමා විසින් මෙම විධායක ජනාධිපති ධූරය සම්පූර්ණයෙන්ම අහෝසි කරන බවට ජනතාවට ප්‍රතිඥා ලබා දුන්නේය. එම නිසා වර්තමාන ජනාධිපතිතුමා මෙම තනතුරට ගැලපෙනවාද නැද්ද යන්න එම අරගලයට සම්බන්ධ වූවන්ට හා එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ගැටළුවක් නොවීය. අද එම ප්‍රථම පොරොන්දුව පිළිබඳව වගේ වගක් නොමැතිව ආණ්ඩුව සිටියද, විධායක ජනාධිපති ධූරය හා සබැඳුණු අසාධාරණකම්, බලය යෙදවීම් නිසාවෙන් ජනතාව තුළ නැවතත් ජනාධිපති ධූරයේ පැවැත්ම පිළිබඳව සාකච්ඡාවක් ආරම්භ වී තිබේ. වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා මේ රටේ රාජ්‍ය නායකයා ලෙස පත්කර ගැනීමට ජනවරම ලැබුණේ ඔහු විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කර සියළු බලතල පාර්ලිමේන්තුවට පවරා දෙන බවට ලබා දුන් පොරොන්දුව මතයි. එබැවින් මේ රටේ ජනතාවට වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා මේ රට ගොඩ දමතැයි, දැමීමට උත්සාහ කරයි හෝ එසේ කළද, ඔහු කළ යුතු යැයි කියා බලාපොරොත්තුවක් නොමැත. 2015 ජනවාරි 8 වැනි දා ජනාධිපතිවරණයේදී මේ රට සංවර්ධනය කරන වැඩ සැලැස්මක්, වෙනත් කිසිදු වැඩපිළිවෙලක් ජනතාව හමුවේ නොතිබුණු අතර ජනතාවට පොරොන්දු වූ එකම වැඩපිළිවෙල රාජපක්ෂ රෙජීමය ගෙදර යවා, විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කර, පාර්ලිමේන්තුවට රටේ බලතල ලබා දෙන බවයි. ජනවාරි 8 යහපාලන ජනවරම එයයි. රට ගොඩදැමීමට හා දියුණු කිරීමට ජනවරමක් ඉල්ලා සිටියේ 2015 අගෝස්තු මහ මැතිවරණය තුළිනි. එහිදී මේ රටේ ජනතාව රනිල් වික්‍රමසිංහ ප්‍රමුඛ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට රටේ ආර්ථික දියුණුවත්, සමාජ ආර්ථික හා දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා අවශ්‍ය ජනවරමත් ලබා දුනි. ජනාධිපතිවරයාගේ ජනවරම ඇත්තටම දින සියයේ ආණ්ඩුව සඳහා ලබාදුන් ජනවරමක් වන අතර ජනාධිපතිවරයා විසින් වර්තමාන ආණ්ඩුවේ කටයුතු මෙහෙයවිය යුතු යැයි මේ රටේ කුරා කූඹියෙක්වත් සිතන්නේ නැත. කවුරුන් හෝ එසේ සිතන්නේනම් හෝ ඒ සදහා උඩගෙඩි දෙන්නේනම් ඒ ජනාධිපතිවරයා අන්දවා මැති ඇමතිකම්, තානාපතිකම්, තනතුරු වරප්‍රසාද, බිස්නස් ආදිය ලබාගැනීමට බලාපොරොත්තු වන හොර ගෙඩියන්ය. රට ගොඩදැමීම තමන්ගේ වගකීමක් යැයි අඩුම තරමින් ජනාධිපතිවරයාවත් සිතන්නේ නැත. යහපාලන ආණ්ඩුවේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ මැති ඇමතිවරු සහ ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශයනම් මේ රටේ සියල්ලම විධායක ජනාධිපතිවරයාගේ උර මත යැයි අඩබෙර ගසයි.


විධායක ජනාධිපති ධුරයේ බලතල අහෝසි කර එම බලතල පාර්ලිමේන්තුවට පවරා දීමට පැමිණි ජනාධිපතිවරයා ගැන ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශයේ සහෝදර සහොදරියන් ප්‍රකාශ කරන පරිදි මේ මොහොතේ ජනාධිපතිවරයා විසින්  එක්සත් ජාතික පක්ෂය නැති ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය සංයුතියකින් යුත් ආණ්ඩුවක් බිහි කිරීමට උත්සාහ කිරීම හිතළුවකි. මන්ද පසුගිය වසර දෙකකට වඩා වැඩි කාලයක් තුළ එක්සත් ජාතික පක්ෂය දේශපාලනයේ යෙදුණු ආකාරය අනුව සරල බහුතරය සහිත ආණ්ඩුවක් ගොඩනගා ගැනීම කජු කනවා වැනි වැඩකි. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ දෙපිලම එකතුවී කණ්ඩායමක් ගොඩනැගුවද ගොඩනගා ගත හැකිවන්නේ යන්තම් ආසන 75ක් පමණි. සරල බහුතරයක් ගොඩනැගීමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ දෙපිලටම ආසන 113ක් තිබිය යුතුය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට අගමැති ධූරය කෙසේ වෙතත් විපක්ෂ නායක ධූරයනම් අනිවාර්යෙන්ම ලබාගත හැකිය. ජනාධිපති කාර්ය මණ්ඩලයේ මහත්වරු වෙබ් අඩවිවලට කෙතරම් මඩ ප්‍රචාර යැවූවද ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ ඇමතිවරු තමන්ගේ අමාත්‍ය ධූර අතහැර, විපක්ෂයට ගොස් තමන්ට පිනට හම්බවූ නිවසත්, වාහන තුනත්, කාර්ය මණ්ඩලයත්, අනෙකුත් වරප්‍රසාදත් අහිමිකරගැනීමට කැමති නොවනු ඇත. අනෙක් අතින් යූ. එන්. පී. කාරයෝ යනු යූ. එන්. පී. කාරයෝය. ඔවුන් පක්ෂයේ එකිනෙකා විවේචනය කරගැනීම සාමාන්‍ය දෙයකි. නායකයාට විරුද්ධව නාහෙන් ඇඩීම තේමා ගීතයක් වැනිය. නමුත් පක්ෂයේ අයෙකුට හෝ පක්ෂයට යම් ප්‍රශ්නයක් පැමිණි විට ඔවුන්ගේ රතු ලේ කොළ පාට වේ.

මෙම යූ. එන්. පී. කාරයින්ගේ කන්කෙදිරියට රැවටී තම අනාගතය අහිමිකරගත් අය අතර දයාසිරි ජයසේකරගේ සිට කරූ ජයසූරිය දක්වා බොහෝ දෙනෙක් සිටී.

මේ අනුව අවසාන වශයෙන් මට කිව හැක්කේ එක්සත් ජාතික පක්ෂ ආණ්ඩුව රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ නායකත්වයෙන් 2025 දක්වා පවතින බවයි. යූ. එන්. පී. කාරයෝ බලය පවත්වාගැනීම සදහා කල යුත්තේ කුමක්දැයි වේගයෙන් ඉගෙනගනිමින් සිටින අතර අවශ්‍යනම් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට එක්සත් ජාතික පක්ෂය හා එක්වී රාජ්‍ය පාලනයට සම්බන්ධවිය හැක.

Monday, November 6, 2017

පොහොට්ටුව පිපෙයිද ?



ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන⁣⁣ය විශේෂ වෙනස්කම් කිසිවක් පසුගිය සතියේ සිදු නොවුනද පළාත් පාලන හා පළාත් සභා අමාත්‍ය ෆයිසර් මුස්තාෆා මැතිතුමා විසින් පළාත් පාලන මැතිවරණය පැවැත්වීම සඳහා වූ ගැසට් පත්‍රයට අත්සන් තබනු ලැබුවා. එම ගැසට් පත්‍රය අනුව පළාත් පාලන මැතිවරණය පැවැත්වීමට තිබූ අවසාන නීතිමය බාධාවත් ඉවත් විය. මේ අනුව මැතිවරණය ජනවාරි මාසය අගදී සහ නාම යෝජනා කැඳවීම දෙසැම්බර් මාසයේ මැදදී සිදු වේ. එම මැතිවරණය රටේ සියළුම දේශපාලන පක්ෂ වලට හා බලවේග වලට තීරණාත්මක මැතිවරණයකි. මෙම පළාත් පාලන මැතිවරණය ජය ගැනීම එක්සත් ජාතික පක්ෂයේත්, ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේත්, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ප්‍රමුඛ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂවලත් අභිලාෂයයි. එසේම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය දෙකට බෙදී ගොඩනැගී ඇති රාජපක්ෂවරුන්ගේ පොදුජන පෙරමුණ මෙම මැතිවරණයේ දී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට විශාල අභියෝගයක් වනු ඇත.

පොදුජන පෙරමුණ මූලික වශයෙන් පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී ඔවුන්ගේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරය තුළ උත්කර්ෂයට නංවනු ලබන කාරණා කීපයක් තිබේ. මාගේ පෞද්ගලික තක්සේරුවට අනුව නම් ප්‍රාදේශීය සභා නියෝජිතයින්ගේ නාම යෝජනා ලබාගනු ලබන හිටපු ප්‍රාදේශීය සභා සහ නියෝජිතයින්ගේ පසුගිය කාලයේ ක්‍රියාකාරකම්, මැතිවරණයකදී ඡන්ද ලබා ගැනීම සඳහා භාවිත කිරීමට නොහැකි තරම් දූෂිතය. විශේෂයෙන්ම ප්‍රාදේශීය සභාවල නියෝජිතයින් පාසල් වලට ළමයින් දැමීමේ සිට පාරවල් වලට කොන්ක්‍රීට් දැමීම දක්වා වූ සියලුම පොදු වැඩ වලදී අල්ලස් ලබාගෙන, කොමිස් ලබාගෙන කුජීත වී සිටිති. එය පොදුජන පෙරමුණ උත්කර්ශයට නංවනු ලබන ඔවුන් සතු හිටපු ප්‍රාදේශීය සභා නියෝජිතයින්ගේ ශක්තියේ විශාල දුර්වතාවයක් ද විය හැකිය. මන්ද මෙම මැතිවරණයේදී කොට්ඨාශය තුළ ඇති සෑම පවුලකම සෑම පුද්ගලයෙකුගේම ඡන්දය වැදගත් වන බැවිනි. එහි දී මැද ඡන්ද, තරුණ ඡන්ද හා අලුත් ඡන්ද රාජපක්ෂ වරුන්ගේ පෙරමුණට ලබා ගැනීමට ඇති ඉඩකඩ අඩුය. ඔවුන් ලබාගනු ලබන්නේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සාම්ප්‍රදායික ඡන්ද පදනමෙන් කොටසකි. එම ප්‍රමාණය ග්‍රාමීය
කොට්ඨාස ජයග්‍රහණය කිරීමට කිසිසේත්ම ප්‍රමාණවත් නොවනු ඇත.

පොදුජන පෙරමුණ විසින් මෙම මැතිවරණයේදී ගෙන එනු ලබන අනෙකුත් ප්‍රචාරක උපක්‍රමය වන්නේ සිංහල ජාතිකත්වය හා බුද්ධාගමයි. මෙම මැතිවරණ සටන් පාඨය නිසාම මැතිවරණ ආරම්භයේදීම පොදුජන පෙරමුණට දෙමළ, මුස්ලිම් හා කතෝලික ඡන්ද අහිමි වනු ඇත. නමුත් සිංහල පමණක් ඇති කොට්ඨාස වලට එය වාසියක් ලෙස පෙනුණද ග්‍රාමීය ජනතාව ඡන්දය ප්‍රකාශ කරනුයේ ජාතිය හා ආගම මත පදනම්ව

පමණක් නොවන අතර අනෙකුත් දේශපාලන පක්ෂවල සාම්ප්‍රදායික ඡන්ද පදනමෙන් ඉවත් වූ විට ඉතිරි ඡන්ද වලට එයින් බලපෑමක් කළ හැකිය. නමුත් එය කොට්ඨාසයක් ජයග්‍රහණය කිරීමට තරම් ප්‍රමාණවත් දැයි විමසා බැලිය යුතුය. පොදුජන පෙරමුණ විසින් ගෙන ඒමට නියමිත අනිකුත් මැතිවරණ සටන් පාඨය වනුයේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියයි. එම ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති වලට විරුද්ධව ඇති චෝදනා ඉතාම රසවත් ආකර්ෂණීය චෝදනා වේ. නමුත් මෙම චෝදනා රාජපක්ෂවරුන් ගේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියයි. උදාහරණ ලෙස ඉඩම් විකිණීම පිළිබඳ ඇති චෝදනාව ගන්න. එය රාජපක්ෂවරුන්ගේ ප්‍රමුඛ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියයි. එක්සත් ජාතික පක්ෂයට මේවා ඉතා පහසුවෙන් නිශේධනය කළ හැකි චෝදනාය.

මෙම මැතිවරණයේදී පොදුජන පෙරමුණ විසින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට හා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට එරෙහිව ගෙන ආ හැකි ප්‍රධානම චෝදනාවක් වන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ න්‍යාය පත්‍රයට කටයුතු කරමින් සිටින බවයි. එම චෝදනාව මෙම පක්ෂ දෙක අපහසුවට පත් කරන නමුත් මැතිවරණයක් අවස්ථාවකදී සෑම දේශපාලන පක්ෂයක්ම බෙදී වෙන්වී සිටින තත්වයක් තුළ එම චෝදනාවට වටිනාකමක් නොලැබෙනු ඇති බව මාගේ විශ්වාසයයි. මන්ද මැතිවරණ සමයේදී ලංකා නිදහස් පක්ෂයත්, එක්සත් ජාතික පක්ෂයත්, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණත් තීරණාත්මක ලෙස බෙදී වෙන් වී මැතිවරණයට මුහුණ දෙන නිසාය.

එසේම මෙම මැතිවරණයේ පොදුජන පෙරමුණට ඇති අනෙකුත් විශාලතම අභියෝගය නම් එම පෙරමුණ සතුව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ප්‍රධාන ආසන සංවිධායකයින් නොමැති වීමයි. අවසානයේදී ග්‍රාමීය මට්ටමේ වැඩකටයුතු තීරණය වන්නේ ආසන සංවිධායකගෙන් වන අතර ජනතාව සංවිධායකයෝ වටා එක්වී පසුව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට ඡන්දය දෙන බව මාගේ මතයයි. ඒ කෙසේ වුවද ලංකා ඉතිහාසයේ පළාත් පාලන මැතිවරණ ජය සැමවිටම ලැබී ඇත්තේ පවතින ආණ්ඩුවට පක්ෂවය. මන්දයත් පළාත් පාලන මැතිවරණය ආණ්ඩු මාරු කරන ජාතික මැතිවරණයක් නොවන තත්ත්වයක් තුළ ජනතාව විසින් පවතින ආණ්ඩුවේ කණ්ඩායම් තම ගම් පළාතේ සංවර්ධන කටයුතු වලට සම්බන්ධ කරගැනීමට සහ පත්කර ගැනීමට උනන්දුවක් දක්වයි.

එසේම ග්‍රාමීය මැතිවරණ වලදී ඡන්දය දැමීමේ ප්‍රතිශතය 50% ක පමණ තත්ත්වයක පවතින අතර එහිදී ප්‍රධාන වශයෙන් පක්ෂයේ කණ්ඩායමක් ඡන්දපොළට නොයෑම සිදුවේ. ඒ හේතුව නිසා ආණ්ඩු කණ්ඩායම් සාර්ථක ව්‍යාපාරයක් මගින් ජනතාව ඡන්ද පොළට ගෙන්වා ගැනීමේ හැකියාව ඉහල නංවාගත් තරමට ජයග්‍රහණය ලැබීමට ඉඩකඩ වැඩිවේ.

පළාත් පාලන මැතිවරණ පුරෝකතනය අනුව කිව හැක්කේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් මුස්ලිම් සහ ද්‍රවිඩ ඡන්ද ඇති ආසන සියල්ලම පාහේ දකුණු පළාතේ ජයගැනීමට හැකි අතර සිංහල බෞද්ධ බහුතරය ඇති ආසනවල වැඩි ප්‍රමාණයක් එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ජය ගත හැකිය. මන්දයත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය දෙකඩ වී ඇති තත්ත්වයක් තුළ යෝජිත නව මැතිවරණ ක්‍රමයේ පෙන්වා දෙනු ලබන බෞද්ධ ඡන්ද එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ලබා ගත හැකි අතර ලැයිස්තු මන්ත්‍රීවරුන්ද විශාල ප්‍රමාණයක් ලබා ගත හැකිය. මෙම පළාත් පාලන මැතිවරණයේ වැඩිම වාසිය ඇත්තේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයටය.

Sunday, October 29, 2017

රනිල්ට එරෙහි ජාතිකවාදීන්ගේ අවසානය



පසුගිය සතියේ ලංකාවේ දේශපාලනය ගිණියම් කළ කාරණා දෙකක් සිදුවිය. එනම් යහපාලන ආණ්ඩුවේ යෝජිත නව ව්‍යවස්ථාවට පක්ෂ වන්නන්ට මරණ දඩුවම ලබාදිය යුතු බව කුප්‍රකට සොල්දාදුවකු ප්‍රකාශ කිරීමත්, විමල් වීරවංශ මන්ත්‍රීවරයා තමනුත් නියෝජනය කරනු ලබන පාර්ලිමේන්තුවට බෝම්බ ගැසිය යුතු බව ප්‍රකාශ කිරීමත්ය.

මේ කාරණා දෙක මගින් යහපාලන රජයේ පැවැත්ම තවදුරටත් ස්ථාවර වූ අතර යහපාලන රජය පවත්වාගෙන යායුතුවන්නේ සහ එසේ පවත්වගෙන යාමට සහයෝගය දිය යුතු බව මේ රටේ සිවිල් ජනතාවට මතක්කර දීමකි. මන්දයත් රාජපක්ෂවරුන්ගේ දසවසරක පාලන කාලය තුල මේ රටේ ජාතියේ නාමයෙන්, ආගමේ නාමයෙන් සිදු වූ අකටයුතුකම් වල නිමක් නොතිබිණි. පාතාලයේ මත්කුඩු වෙළෙන්දාගේ සිට ලලිත් කොතලාවල දක්වා සියළුම පංතිවල සියළුම මට්ටමේ ව්‍යාපාරකයින් හා ආයෝජකයින් කප්පම් ගැනීම් වලට, අතුරුදහන්වීම් වලට, ප්‍රසිද්ධියේ මරාදැමීම් වලට හා හිරේ විලංගුවේ වැටෙන අභූත චෝදනා වලට ලක්විණි. එම දසවසර තුල යහමින් මුදල් හදල් තිබීම, ලාභ ලැබීම, සාර්ථක ව්‍යාපාරයක නිරතවීම, දිවි නසාගන්නා වැඩක් බවට පත්ව තිබිණි. රාජපක්ෂවරුන්ට හා ඔවුනගේ සහචරයින්ට හැර වෙනත් කිසිවෙකුට එම පාලන ක්‍රමය තුල ව්‍යාපාරයක යෙදීමේ හැකියාවක් නොවිණි. එසේ යෙදුනහොත් තමන්ගේ මරණ වරෙන්තුව ලියාගත්තා වැනිය. මෙම අපරාධකාරී තත්ත්වය පවත්වාගෙන යනු ලැබූවේ බුද්ධාගමේත්, සිංහල ජාතියේත් නාමයෙනි. 

එමෙන්ම රාජපක්ෂවරුන්ගේ එම දසවසර තුල ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් තිබුණාදැයි කිසිවෙකුටත් සිහි නිච්චියක් නොතිබුණි. රටේ මුදල් පාලනයේ බලතල ඇත්තේ පාර්ලිමෙන්තුව සතුව වුවත් පාර්ලිමේනතුවෙන් අසා කිසිදු වියදමක් සිදු නොකළ අතර පාර්ලිමේන්තුවේ මුදල් බලතල පවත්වාගෙන ගියේ අයවැය නාඩගම නටා ජාතික රූපවාහිනියේ සහ ස්වාධීන රූපවාහියේ පෙන්වීමට පමණි. රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට අභිමතයක් තිබුණිනම් රටේ ඕනෑම මුදලක්, ඕනෑම අරමුදලක් විනාඩි ගණනක් ඇතුලත වියදම් කිරීමට හැකියාව තිබුණි. ඒ සදහා හොදම උදාහරණය හිටපු ජනාධිපති ලේකම්වරයා සිරගත වූ සිල් රෙදි වංචාකිරීමේ මහා නඩුවයි. එම නඩුවේදී රුපියල් මිලියන හයසීයක් මැතිවරණය පවත්වත්දී එම මැතිවරණ අපේක්ෂකයෙකු වූ ජනාධිපතිවරාගේ එක දුරකථන ඇමතුමකින් නිදහස් විය. එම තත්ත්වය රටේ මුදල් බලතල සම්බන්ධයෙන් උගණ්ඩාවේ ඉඩිඅමීන්ගේ පාලන කාලයටත් වඩා පරාජිත වූ තත්ත්වයකි. මන්දයත් ඉඩිඅමීන් උගණ්ඩාව පාලනය කළ සමයේ පලස්තීන කැරලිකරුවන් විසින් ඊශ්‍රායල් ගුවන් යානයක් පැහැරගෙන කම්පාලා ගුවන්තොටුපලට රැගෙන ගිය අවස්ථාවේ එම ජනතාවගේ සහ කැරලිකරුවන්ගේ වියදම් පියවීමට ඉඩිඅමීන් පාර්ලිමේන්තුවෙන් අවසර ගත්තේය. නමුත් මිලියන හයසීයක් වියදම් කිරීමට රාජපක්ෂවරු විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසමේ (එම මුදල් අයත්) අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයෙන්වත් අවසර ගත්තේ නැත. මේ සියල්ල රාජපක්ෂවරු සිදුකරන ලද්දේ සිංහල ජාතියේත්, බුද්ධාගමේත් නාමයෙනි. 

නීතියේ ආධිපත්‍ය සම්බන්ධයෙන්ද රාජපක්ෂවරුන්ගේ දශකයේදී අපූරු පූර්වාදර්ශයක් මෙරට ජනතාවට ලබාදී තිබුණි. යුද්ධය ජයග්‍රහණය කල හමුදාපතිවරයා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මැතිවරණයකට ඉදිරිපත්වීම හේතුවෙන් කුදලාගෙන ගොස් හිරේ විලංගුවේ දැමූවේය. රටේ අග්‍රවිනිශ්චයකාරවරිය තම ආණ්ඩුව යෝජනා කරන ලද පනතකට විරුද්ධ වීම නිසාවෙන් පැය විසිහතරක් තුල කැකිල්ලේ නඩු ක්‍රියාවලියකට යටත්කොට ධූරයෙන් පහකරන ලද අතර ඉතාම නින්දා සහගත ලෙස ඇයව ධූරයෙන් පහකර පැයක් ඇතුලත රාජපක්ෂවරයාගේ සම්බැට්ටයන් ලවා නිල නිවසෙන්ද එලියට ඇද දැම්මේය. මේ සියල්ලද සිදුකරන ලද්දේ සිංහල ජාතියේත්, බුද්ධාගමේත් නමිනි.

එසේම 18 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙනවිත්, පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරුන්ට අධික ලෙස මුදල් ගෙවා තුනෙන් දෙකේ ඡන්දය ලබාගෙන තම පවුලට රට ප්‍රවේණි බුක්තියට ලබාගැනීමට කටයුතු කරන ලද්දේ බුද්ධාගමේත්, සිංහල ජාතියේත් නමිනි.

ප්‍රභාකරන්ට විරුද්ධව සිදුකරන ලද යුද්ධයේදී කිසිදු පදනමක් නැතිව යටත්වූවන් මරාදමමින්, රෝහල්වලට හා අනාත නිවාස වලට ගුවන් ප්‍රහාර එල්ලකරමින්, කුසගින්නේ සිටි සිවිල් ජනතාව මතට ශෙල්වෙඩි ප්‍රහාර එල්ලකිරීමට නියෝග දෙමින් කටයුතු කරන ලද්දේද, එසේම නිරායුධ මුස්ලිම් ජනතාව මතට ඥාණසාරලා ලවා ප්‍රහාර එල්ලකරමින් මුස්ලිමි විරෝධයක් ගොඩනැගුවේද, එසේම කතෝලික පල්ලි වලට ප්‍රහාර එල්ල කරමින් එම දශකය තුල ශ්‍රී ලංකාව සුළු ජාතීන්ට හා අවශේෂ ආගම් අදහන්නන්ට අනාරක්ෂිත රටක් බවට පත්කරනු ලැබුවේද බුද්ධාගමේත්, සිංහල ජාතියේත් නාමයෙනි.

එම දශකය තුල රාජපක්ෂවරු සිංහල ජාතියේත්, බුද්ධාගමේත් නාමයෙන් අකටයුතුකම් වල යෙදෙද්දී එවකට දුර්වලව තිබූ විපක්ෂය හා එක්සත් ජාතික පක්ෂය සමග මේ රටේ ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීමට, ආරක්ෂාව සලසාදීමට, එසේම මහමග මියැදෙමින් තිබූ ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ ජීවිත ආරක්ෂා කිරීමට, ජනතාව මුහුණදෙමින් තිබූ මෙම ශෝකාන්තයෙන් ගොඩගැනීමට එක්සත් ජාතික පක්ෂය තවදුරටත් සියළු ජාතීන්ට, සියළු ආගම්වලට ආරක්ෂාව සලසන පක්ෂයක් බවට පවත්වාගෙන යාමට, එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායක, අග්‍රාමාත්‍ය රනිලි වික්‍රමසිංහ මහතා දහසකුත් බාධක මැද ගත් තීන්දුවට රටේ ජනතාවගේ ප්‍රණාමය පුදදිය යුතුය. රටේ සීලාචාර ජනතාව යහපාලන කෙරෙහි බලාපොරොත්තු ඇතිකරගෙන ඇත්තේත්, ආර්ථික වර්ධනය පිළිබදව බලාපොරොත්තු ඇතිකරගෙන ඇත්තේත් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා එදා කළ කැපකිරීම් නිසාය.

එදා දේශපාලනය තුල සිංහල ජාතියත්, බුද්ධාගමත් අපහරණය කළ ආකාරය කොතෙක්ද යත් පන්සිල් පද පහ කටපාඩමින් කිව නොහැකි රාජපක්ෂවරුන්ගේ සියලු අකටයුතුකම් සිංහල ජාතිය හා බුද්ධාගම නැමති පිරුවටයෙන් වසා මේ රටේ ඡන්ද දායකයින් නොමග යැවීය. එහි බලපෑම අඩුවැඩි වශයෙන් ලැබූ එක්සත් ජාතික පක්ෂ අභ්‍යන්තරය තුල බුද්ධාගම හා සිංහල ජාතිය දේශපාලන උපකරණයක් ලෙස භාවිත කළ යුතු බවට විශාල උත්ඝෝෂණයක් පැවතුණි. පක්ෂ අභ්‍යන්තරයේ පැවති මෙම උණුසුම කෙතරම් උත්සන්න වූයේද යත් සිංහල බෞද්ධ, රෙදි බැනියම් අදින නායකයින්ට එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අධිපති මතය මෙහෙයවීමට අවස්ථාව දියයුතු බවට කැරලිකාර තත්ත්වයක්ද ඇතිවිය. නමුත් මේ සියළු කුණාටු මැද බුද්ධාගමත්, සිංහල ජාතිකත්වයත් පිළිබද හොද දැණුමක් හා හැගීමක් තිබූ දුරදක්නා නායකයෙකු වූ රනිල් වික්‍රමසිංහ ආගම හා ජාතිකත්වය දේශපාලන උපකරණයක් ලෙස භාවිත කරනවා වෙනුවට, එක්සත් ජාතික පක්ෂය සියළු ජාතීන්ට, සියළු ආගම්වලට අවස්ථාව ලබාදෙන එක්සත් ජාතික පක්ෂයක් ලෙසත්, එය රටේ ආර්ථික සංවර්ධනය හා යහපාලනය ඇතිකිරීම සදහා වූ දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් ලෙසත් පවත්වාගෙන ගියේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 2015 ජනවාරි 08 වනදා වර්ථමාන රජය බිහිවිය. ඒ සදහා මේ රටේ සීලාචාර ජනතාව එක්සත් ජාතික පක්ෂය හා අත්වැල් බැදගෙන රාජපක්ෂවරුන්ගේ වනචර දශකය පරාජය කළේය. තවදුරටත් බුද්ධාගම හා සිංහල ජාතිකත්වය දේශපාලන උපකරණයක් නොවන අතර ඒවා සමාජ සංස්ථා ලෙස ආරක්ෂාවෙමින් කටයුතු කරමින් සිටින්නීය.

Sunday, October 22, 2017

රනිල්ට එදිරිව ලප කුමාර බුදුන් සරණ යැවීම.



පසුගිය සතිය ලංකාවේ දේශපාලනය තුල සිදු වු සිදුවීම් අතර රාජපක්ෂලාගේ මෛත්‍රීලාගේ සහ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ දේශපාලනයේ හැඩතල වලට බලපෑම් සිදුවන දේශපාලන සිදුවීම් දෙකක් සිදුවිය. ඉන් ප්‍රධානතම එක වන්නේ හදිසියේම පසුගිය සති අන්තයේ ජනමාධ්‍යවල විකාශය වු පුවතකි. විශේෂයෙන් බදදා පස්වරුවේ මහනායක හිමිවරුන් පැරණි ව්‍යවස්ථාව හොඳයි කියන බවත් නව ව්‍යවස්ථාවක් අනවශ්‍යයයි කියන බවත් ප්‍රධාන ධාරාවේ සියලුම විද්‍යුත් මාධ්‍ය වල විකාශනය කෙරිනි. විශේෂයෙන් රනිල් විරෝධී, එක්සත් ජාතික පක්ෂ විරෝධී සිරස ආයතනය තම ප්‍රවෘත්ති විකාශය තුල හා ඊට පෙර මෙම ප්‍රවෘත්තිය සඳහා විශාල ඉඩ කඩක් ලබා දුනි. අස්ගිරි, මල්වතු දෙපාර්ශවයේ සංඝ කාරක සභාව 78 ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ ව්‍යවස්ථාවට පක්ෂ බවත් නව ව්‍යවස්ථාවක් අනවශ්‍ය බවත් ප්‍රකාශ කිරීම මෙරට යහපාලනය ලැදි මේ රටේ අනාගතය පිළබඳව බලාපොරොත්තු තබා ඇති විද්වතුන්ගේ ඉහමොල ගිණි කබල මෙන් රත්වන කාරනයක් විය. ප්‍රධාන ධාරවේ විද්‍යුත් ජනමාධ්‍ය එය වාර්තා කල ආකාරය අනුව රැවටීමට ලක් වු බොහෝ විද්වතුන් එදින රාත්‍රියේම තම සමාජ ජාලා පිටුතුල සංඝ සමාජයට අභියෝග කරමින් මල්වතු අස්ගිරි දෙපාර්ශවය විවේචනය කරමින් එම ස්ථාවරය ප්‍රශ්න කරමින් ස්ටේටස් දමන්නට විය. සමහරක් සමාජ ජාලා පිටු තුල අස්ගිරි මල්වතු දෙපාර්ශ්වය දැඩි ලෙස විවේචනය කල අතර නාමල් රාජපක්ෂගේ දළදා මාළිගාව වටා රේස් පැදීම, සරත් ෆොන්සේකා සිරගත කිරීම හා මල්වතු අස්ගිරි දෙපාර්ශ්වය විසින් ගන්නා ලද වැරදි ස්ථාවරයන් පිළිබඳව හා ඉන් රටට සිදුවු හානිය පිළිබඳව විශාල රචනාවන් සමාජ මාධ්‍ය තුල පල විය. එසේම හැට දෙලක්ෂයක් ජනවරම අභිබවා සංඝ සමාජයේ කීප දෙනකුට යෑමට ඇති අයිතිය පිළිබඳවද ප්‍රශ්න කෙරිණි. මාගේ තක්සේරුව අනුව එදින රාත්‍රිය තුල අස්ගිරි මල්වතු දෙපාර්ශවයට සිදුවු මතවාදී හානිය එම දෙපාර්ශ්වයම බිහිවු දා සිට සිදු වු සියළුම ආපාදාවන්ට වඩා වැඩි බවයි. මන්ද යත් මෙම දෙපාර්ශ්වයට අභියෝග පැමිණියේ දේවදත්තයින්ගෙන් වන අතර ප්‍රථම වතාවට අගසවු වරුන්ගෙන් අභියෝගයක් එල්ල විය. එනම් ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධ බුද්ධිමතුන්ගෙන් දෙපාර්ශ්වය එළඹුනායැයි කියන ස්ථාවරයට කර්කශක විවේචන එල්ල විය.

එසේම පසුදා සියළුම පත්තර වල මුල් පිටුවේ ප්‍රධාන ප්‍රවෘත්තිය වුයේ මෙම දෙපාර්ශවයේ ස්ථාවරයයි. 1977 ජේ.ආර්. ජයවර්ධන ව්‍යවස්ථාව තුලින් රටට බොහෝ දේ ලබා දුන්නද විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය, මැතිවරණ ක්‍රමයේ විකෘතිය හා සංශෝධන 19ක් සහිත වීම එම සංශෝධන බොහොමයක් රටේ පවතින ප්‍රශ්න විසඳනවා වෙනුවට තව තවත් ප්‍රශ්න උඩ දුවවන තත්වයක් තුල රටේ ජනතාවගෙන් ලක්ෂ 62ක් ජනවරමක් වර්තමාන ආණ්ඩුවට ලබා දී තිබියදී නව
ව්‍යවස්ථාවට (තවමත් ඉදිරිපත් කොට නැති) විරුද්ධ වීම වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ප්‍රතිගාමී, විනාශකාරී, ස්වංනාශක ස්ථාවරයකි. මෙම ප්‍රවෘත්ති පලවීමෙන් පසු කලබලයට පත්වුයේ විද්වතුන්, යහපාලන අපේක්ෂාව දරණ සිවිල් සමාජය පමණක් නොව ජනාධිපති, අගමැති, මැති ඇමතිවරු හා දෙපාර්ශවයේ නායක අනුනායක හිමිවරුන්ද වේ. එදිනම උදෑසන අගමැතිතුමා විසින් දෙපාර්ශ්වයේ නායක ස්වාමීන්වහන්සේලා අමතා ඇති අතර උන්වහන්සේලා ශ්‍රී ලංකාවෙන් පිටතට වැඩම කොට තිබිණි. මෙම තත්වය තුල රැස්වු කාරක සභාවේ ස්වාමීන් වහන්සේලා කිහිපනමක් එකතුව ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳව සාකච්ඡා කොට එම අවස්ථාවේ ඉදිරිපත් වු මිත්‍යා කරුණු (දැනට ව්‍යවස්ථාවක් ඉදිරිපත් කොට නොමැති බැවින්) පිළිබඳව සවන් දී ආවේග ශීලිත්වයට පත්ව මාධ්‍යයට ජේ.ආර්.ජයවර්ධනගේ 78 ව්‍යවස්ථාව හොඳ බවත් අළුත් ව්‍යවස්ථාවක් අනවශ්‍ය බවත් ප්‍රකාශ කොට තිබිණි. මෙම ප්‍රවෘත්තිය පදනම් කොටගෙන මාධ්‍ය වැරදි ස්ථාවරයකට එමින් ප්‍රධාන ප්‍රවෘත්ති ඉදිරිපත් කරමින් රට තුල මෙම කලබැගෑනිය ඇති කළේය. සංඝ භේදය ආනන්තරිය පාප කර්මයක් බව මෙම කොලමේ කිහිප විටක්ම කියා තිබේ. රාජපක්ෂවරුන්ගේ මුදල් ඔවුන්ගේ දේශපාලන ව්‍යපෘතිය උදෙසා සංඝයා වහන්සේලා යොදාගැනීමට සංඝ භේදය සිදු කිරීම, සංඝ සමාජයට හානි කිරීම, සංඝයා වහන්සේලා වෙනුවට ලප කුමාරලාට සිවුරු ඇන්දවීමට යොදා ගැනීම දැන් ප්‍රභාකරන් සන්නද්ධ අරගලයක් මෙහෙයවීම තරම්ම දරුණු කටයුත්තක් බවට පත්ව තිබේ.

විජයවර්ධනලා (රනිල් වික්‍රමසිංහලාගේ පුර්ව ගාමී) තම දේපල විශාල ප්‍රමාණයක්, එසේම තම ධනයෙන් විශාල කොටසක් සඝ සතුකොට ඇති බව කැලණි මිටියාවත දන්නා ඕනෑම කෙනෙක් පිළිගනී. එසේම කොල්ලුපිටිය, කොම්පඥ්ඥවීදිය ප්‍රදේශයේ විහාරස්ථානවල සංවර්ධනයට එම පවුල විසින් සිදුකරන ලද දායකත්වය අතිවිශාලය. අදටත් එම විහාරස්ථාන වල පැවැත්මට විශාලම දායකත්වය සපයන්නේ එම පවුල්වල උදවිය යයි. ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික මුදලුයි.
රාජපක්ෂලා තම පෞද්ගලික මුදලින් හාල් සේරුවක්, වී බුසලක්, පොල් ගෙඩියක්, දාන වේලක් පන්සලකට හාමුදුරුනමකට ඉතිහාසයේ කවදාවත් ලබා දී නොමැත. බීම් අඟලක් හෝ වෙනත් යමක් පිළිබඳ ඉතින් කවර කතාද? තිබෙනවානම් පෙන්වන ලෙස අභියෝග කරමි. තම දෙමාපියන්ගේ සොහොනද රජයේ මුදලින් ඉදිකල රාජපක්ෂවරු ආගමට, දහමට, පන්සලට, පල්ලියට , හාමුදුරුවරුන්ට, පුසාරින්ට තමන්ගේ සාක්කුවෙන් තමන්ගේ ධනය රුපියලක්වත් වියදම් කරන්නේ නැත. මෙවැනි තත්වයක් තුල අපුර්තවය වන්නේ ලප කුමාරට සිවුරු ඇන්දවු රාජපක්ෂවරුන් රනිල් වික්‍රමසිංහට එරෙහිව සංඝ සමාජය උසිගැන්වීමයි. එසේ කරන ගමන්ම තමන් මහා බෞද්ධයකු බව පෙන්වීමට උත්සාහ කිරීමයි. ආණ්ඩුවේ මුදල් යොදවා බුද්ධාගම දේශපාලන ව්‍යාපෘතියට යෙදවු රාජපක්ෂවරු එම මුදලින්ද කොටසක් හොරකම් කිරීමට අමතක නොකලේය. සයිටම් අර්බුදය, අන්තර් විශ්වවිද්‍යාලීය ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය වෘත්තීය සමිති ක්‍රියාකාරකම්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා විරෝධය වැනි මෙම සියළුම කාරණා පසුපස සිවුරු ඇන්ද වු ලප කුමාරලාගෙන් පිරී තිබේ. ඒ පසුපස තිබෙන්නේ රාජපක්ෂලාගේ කළු සල්ලිය.

ලපකුමාර කථා වස්තුව යනු පසුගිය කාලයේ සිදුවු බොහෝ ඊනියා බෞද්ධ නැගීටීම් වල සිටි (රෝහින්යා විරෝධය, හලාල් විරෝධය, සයිටම් විරෝධය) එක් චීවරධාරී නමක් වරෙන්තු ගණනාවකට පසු කොළඹ නුවර බස්රථයකින් ගමන් කරමින් සිටියදී නිට්ටඹුවේදී අත්අඩංගුවට ගැණුනි. එම අවස්ථාවේ එම චීවරධාරියා සතුව ගිහි හැඳුනුම්පතක්ද පැවිදි හැඳුනුම්පතක්ද විය. ගිහි හැඳුනුම්පතට අනුව එම චීවර ධාරියා කුප්‍රකට ලප කුමාර නම් මහින්දලාගේ වහල් දේශපාලන ක්‍රියාධරයාය. ඔහු සිවුරක් ඇද අරඹපොල රතනසාර නමින් රට ගිනිතබන වැඩ කටයුතු වල යෙදී තිබේ. රාජපක්ෂවරු ඔවුන්ගේ කළු සල්ලි යොදවා බෞද්ධ පුනරුදයට මේ සියවසයේ විශාලම සේවය කල විජයවර්ධනලාගේ රනිල් වික්‍රමසිංහට විරුද්ධව උසි ගන්වා ඇත්තේ පන්සලේ ද නැතිව ලුම්පන්වරයකු වු ලප කුමාරය.

Sunday, October 15, 2017

ඇමති අකිල පාස්ද?



ශ්‍රී ලංකාවේ විධිමත් අධ්‍යාපනයට ඇති ඉතිහාසය වසර 2500කට වඩා පැරණිය. මිහිදු මහරාතාණන් වහන්සේ ශ්‍රී ලංකාවට වැඩමකරන ලද්දේ ඉන්දියාවෙන් සංස්කෘතියද ඒහා සැබැදුනු බෞද්ධ අධ්‍යාපන ක්‍රමයක්ද සහිතවයි. මෙම අධ්‍යාපනය යුගයෙන් යුගය පැවතෙමින් 1505හේ පෘතුග්‍රීසීන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණීම දක්වාම අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක විය. පෘතුග්‍රීසීන්ගේ ආගමනයත් සමඟම යුරෝපීය අධිරාජ්‍යවාදීන් ලෝකය පුරා ප්‍රචලිත කරමින් තිබූ ක්‍රිස්තියානි දර්ශනය පදනම් කරගත් අධ්‍යාපනයක් අපට උරුම විය. වසර 400කට වඩා අධික කාලයක් තිබූ යුරෝපීය පාලනය තුළ ශ්‍රී ලංකාවේ පන්සල කේන්ද්‍ර කරගත් සම්ප්‍රදායික අධ්‍යාපන ක්‍රමයද ප්‍රධාන යුරෝපීය ජාතීන් තුනක් විසින් විටින් විට හදුන්වා දෙන ලද මිෂනාරි හා නවීන අධ්‍යාපනයද ඉන්දියානු හින්දු සම්ප්‍රදායින් පැවත එන ද්‍රවිඩ ජනතාවට ආවේනික ඉගැන්වීම්ද ශ්‍රී ලංකාව තුළ ස්ථාපිතව තිබුණි. දේශීය අධ්‍යාපනයේ ශක්තිමත් බව කොතෙක්ද යත් වසර 400ක යුරෝපීය පාලනයකින් පසුත් එයින් වසර 100කට වඩා කාලයක් තනිකරම බ්‍රිතන්‍යයට යටත්ව තිබීයදීත් දේශීය වෙදකම ස්වදේශීය භාෂා ස්වදේශීය ආගම් හා කුල ක්‍රමය නිර්පද්දිතව පවතිනුයේ සමාජය තුළ මුල් බැසගෙන තිබූ මෙම දේශීය අධ්‍යාපනය ප්‍රබල බව නිසාවෙනි. මේ අනුව කිව යුත්තේ කෙතරම් අවශ්‍යතාවය තිබුණද ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනය සීඝ්‍ර පරිවර්තනයකට ලක් කළ හැකි හෝ එය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම ජනතාව ඉවසන එතරම් පහසු කටයුත්තක් නොවේ. මේ නිසාම අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණයට එරෙහිව ජනතාව කුපිත කිරීම පෙළගැස්වීම ඉතාම පහසු කටයුත්තක් බව මාගේ හැගීමය. අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ වලට විරුද්ධව යෑම ජාන ලක්ෂණයක් වන තරමට සංකීර්ණ සංසිද්ධියක් බවට පත්ව තිබේ. ඒ මතම යැපෙමින් දේශපාලනය කරන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණත් අන්තර් විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍ය බලමණ්ඩලයත් ඇතුළු සංවිධාන චිරාත් කාලයක් වැජබෙමින් තිබේ.

මෙවැනි සංදර්භයක් යටතේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ වර්තමාන ආණ්ඩුව යෝජනා කරමින් සිටී. වර්තමාන අධයාපන අමාත්‍යවරයා තනිකරම ශ්‍රී ලාංකික බහුතර ජනතාව ලබා ගන්නා අධ්‍යාපනයෙන්ම බිහිවූ ඇමතිවරයෙකි. එතුමාගේ පියා වයඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ ප්‍රථම ලේඛකාධිවරයාය. එසේම ඔහු විශ්‍රාම යාමෙන් පසු පොත් හා අධ්‍යාපන උපකරණ වෙළෙඳ ව්‍යාපාරයක හිමිකරුවෙකි. අධ්‍යාපන ඇමතිවරයාගේ පවුලේ සියල්ලෝම පාහේ රටපුරා ඇති විශ්වවිද්‍යාල ගණනාවක කථිකාචාර්යවරු ලෙස කටයුතු කරන අතර එක් සහෝදරියක් ඕස්ට්‍රේලියාවේ විශ්වවිද්‍යාලයක මහාචාර්යවරියක් වේ. එසේම අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ ඉහලම නිලධාරියෙකු එක් සහෝදරියක් හා විවාහ වී සිටී. මේ අනුව ගත් කළ වර්තමාන අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයාගේ ජීවිතය පිරී ඇත්තේ ඹහුගේ ලේ නහරවල ගමන් කරනුයේ ශ්‍රී ලංකික අධ්‍යාපනයේ රිද්මයයි. කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේත් විවෘත විශ්වවිද්‍යාලයේත් ශ්‍රී ලංකා නීතී විද්‍යාලයේත් ආදි විද්‍යාර්තියෙකුවන එතුමා උපත ලබා ඇත්තේ හා මූලික අධ්‍යාපනය ලබා ඇත්තේ වන්නි හත්පත්තුවේ කුලියාපිටියේය. එබැවින් වර්තමාන අධ්‍යාපන අමාත්‍ය අකිල විරාජ් කාරියවසම් මහතාට ශ්‍රී ලංකා අධ්‍යාපනයේ දිග පළල අමුතුවෙන් කියාදිය යුතු නැත. ඔහු තද ස්ථාවරයක සිටිනුයේ මෙම අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ ඇති විපරිත තත්ත්වය වහා ප්‍රතිසංස්කරණය කළ යුතු බවටය.

යහපාලන ආණ්ඩුව බලයට පත්වී ප්‍රථම දින 100 තුල රජය විසින් විශාල මුදලක් අධ්‍යාපනය සඳහා වෙන් කළද එම මුදල් නිර්මානශීලී ලෙස වැය කිරීමට කිසිදු හැකියාවක් එවකට අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ සිටි නිලධාරී පැලන්තියට නොතිබුණි. තරුණ අධ්‍යාපන ඇමතිවරයා කෙරෙහි නිවැරදි තක්ෂේරුවක් නොතිබූ එම නිලධාරීන් අති විශාල ප්‍රතිශතයක් කිසිදු නිර්මානශීලි කටයුත්තකට ඉඩකඩ නොතියා වහාම එම මුදල් භාණ්ඩාගාරයට නැවත හරවා යැවීමට කටයුතු කළේය. අලුත් ඇමතිවරයාට අමාත්‍යංශයේ කටයුතු එකලාෂයක් කරගැනීමට දින 100කට වඩා ගිය බව මාගේ හැඟීමයි. එසේ තිබියදීත් රටපුරා පාසල් වලට තට්ටු තුනේ නව ගොඩනැගිලි ලබා දෙමින් ඉඩකඩ සැලැකිය යුතු ප්‍රමානයකින් විසදීමට හැකි විය. එසේම නිල ඇදුම් ලබාදීම මඟින් රජය විසින් වසරකට රුපියල් බිලියන 7ක් පමණ වියදම් කරන අතර එම මුදලින් විශාල මුදලක් කොමිස් ලෙස කාගේ හෝ සාක්කුවකට ගිය බවත් බාල වර්ගයේ රෙදි පිලි දරුවන්ට ලබාදුන් බව මුලු ලංකාවම දන්නා රහසකි. මෙම දූෂිත ක්‍රමය වෙනස් කොට දරුවන්ට වව්චර් ලබාදීම මඟින් රුපියල් බිලියන 2කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් රජයට ඉතිරිවූ අතර වවුචර් ක්‍රමයට විරුද්ධව ආ විරෝධයට මුදල් සම්පාදනය කරන ලද්දේ එම දූෂිත කල්ලිය විසිනි. එම කුමන්ත්‍රනයට මුහුණදී පරාජය කිරිමට අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයට හැකිවිය. දැන් දරුවන්ට තමන් කැමති නිල ඇදුමක් ලබා ගැනීමේ හැකියාව ලැබුණි. එමඟින් රජයේ විශාල මුදලක් ග්‍රාමීය රෙදි පිලි ව්‍යාපාරිකයින් අතර බෙදී යෑම මඟින් රටේ ආර්ථිකයටද විශාල වාසිදායක බලපෑමක් සිදුවේ. විශේෂයෙන් කාගේ හෝ සාක්කුවට ගිය මුදල නැවත රටට ඉතිරි විය.

අධ්‍යාපන ඇමතිවරයා අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයට පත්වූ දා සිට ධනවතුන් බලවතුන් හා දූෂිතයින් විසින් පාසල් වලට ළමුන් ඇතුලත් කර තිබීමට තිබූ ඉඩකඩ අහෝසී කර දැම්මේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අද රටපුරා සියලුම මධ්‍ය මහා විද්‍යාල හා මහා විද්‍යාලවලට දෙමාපියන් තුළ විශාල ඉල්ලුමක් ඇතිවී තිබේ. ළඟම පාසල හොදම පාසල සංකල්පය යටතේ තරඟ විභාග වලින් තොරාගත් නව විදුහල්පතිවරු 5000ක් අධ්‍යාපන පරිපාලන විභාගය සමත් විදුහල්පතිවරුන් 800 හා ක්‍රීඩා ගුරුවරු 3600ක් පාසල්වලට ලැබී තිබේ. එසේම අමාත්‍යාංශයේ පුනරාවර්තන වියදම් ඉහළ දමමින් පාසල්තුළ යටිතතල පහසුකම් නඟාසිටුවීමේ විශාලවැඩසටහනක් ක්‍රියාත්මක වේ. එසේම ලංකාවේ ඇති සියලුම පාසල්වලට පාසලකට රුපියල් මිලියන 2ක බැලින් වියදම් කර නව වැසිකිලි පද්ධතීන් ලබාදෙනු ලැබීය.

ළමයින්ගෙන් පිරිසිදු කිරීම් කටයුතු කළ යුගය අවසන් කොට සෑම පාසලකටම කම්කරුවන් ලබා දුනි. අද මුරකරුවන්ගේ හා කම්කරුවන්ගේ වැටුප් ගෙවීමට ළමුන්ගෙන් මුදල් ඉල්ලා පාසලෙන් පණිවිඩ ගෙදරට එන්නේ නැත. ළඟම පාසල හොදම පාසල සංකල්පය යටතේ ප්‍රතිඵල දැන් ලැබෙමින් පවතී. මෙවර ශිෂ්‍යත්ව විභාගයේ හොදම ප්‍රතිඵල වලින් 80%කට වබා ඇත්තේ ඈත ගම්දනවුවල කුඩා පාසල්වලය. එය කෙසේ වුවත් ශිෂ්‍යත්ව විභාගය අවලංගු කිරීම හා දරුවන්ගේ මානසිකත්වය ඉහළ නැංවීම පිළිබඳව අමාත්‍යාංශය සලකා බලමින් සිටී.
අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය විසින් සිදුකරණ ලද බොහෝ ප්‍රතිසංස්කරණවල ප්‍රතිඵල මේ වසරේ සිට මේ රටේ ජනතාවට ලැබෙනු ඇත. විශේෂයෙන් විෂය මාලා සංවර්ධනයෙන් සිදුකරන ලද වෙනස්කම් ලංකාවේ ශ්‍රම හමුදාවේ සංයුතියට විශාල බලපෑමක් කරනු ඇත. අනාගතයේ ත්‍රීවීල් නවත්වන ස්ථානවල රස්තියාදු ගහන තරුණයන් වෙනුවට වෘත්තීය හැකියාවකින් යුත් තරුණයින් පාසල්වලින් බිහිවනු ඇත. ආකල්පවල විශාල වෙනසක් සිදුවේ.

එසේම අධ්‍යාපන ඇමතිවරයා විසින් සිදුකරන ලද ඓතිහාසික කර්තව්‍ය නම් සියලුම පාසල් සිසු සිසුවියන්ට නොමිලේ රක්ෂණය ලබාදීමයි. එමඟින් රටේ සියලුම දරුදැරියන් සෞඛ්‍ය අවධානමක් නැති සමානයෝ බවට පත්වේ.

මගේ පෞද්ගලික තක්සේරුව නම් ශ්‍රී ලාංකික ජනතාවට නිවැරදි අධ්‍යාපන අමාත්‍යවරයා ලැබී ඇත. බොරුවලවල් වල නොවැටී ඔහුගෙන් වැඩ ගෙන රටේ අධ්‍යාපනය නඟා සිටුවීමට එම ඓතිහාසික අවස්ථාව ලැබී ඇති බවයි.

කප්පමටයි පාර කියන්නේ



ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය බලය නැවතත් උරගා බලන යුගයකට පිවිසෙමින් තිබේ. එනම් පළාත් පාලන මැතිවරණය ඉදිරි මාස කිහිපය ඇතුළත පැවැත්වීමට අවශ්‍ය කටයුතු සූදානම් වෙමින් තිබේ. ශ්‍රී ලංකාවේ පසුගිය කාලයේ පළාත් පාලන මැතිවරණය දිගින් දිගටම කල්දැමීම විපක්ෂයේ මෙන්ම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අගයන බොහෝ දෙනාගේ විවේචනයට ලක්විය. පළාත් පාලන මැතිවරණය කල්දැමීමට හේතු වූ ප්‍රධානම කාරණය වූයේ පසුගිය ආණ්ඩුව විසින් සීමා නිර්ණය කොට තිබූ වැරදි ආකාරයයි. විශේෂයෙන්ම පසුගිය ආණ්ඩුව යෝජනා කරමින් තිබූ මෙම ක්‍රමයේ ද විශාල ගැටළු පැවති අතර 18 වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මෙන්ම අවිද්‍යාත්මක හා අගතිගාමී ක්‍රමයකට සීමා නිර්ණය කොට තිබුණි. එය කෙතරම් විහිලු සහගත ලෙසද යත්, පිටකෝට්ටේ සිරිකොත කොට්ඨාශය බහු මන්ත්‍රී කොට්ඨාසයක් බවට පත් කොට තිබුණි. මෙම කොට්ඨාශයේ සියයට සියයක්ම වෙසෙනුයේ සිංහලයින්ය. නමුත් එක්සත් ජාතික පක්ෂ මූලස්ථානය පවතින එම කොට්ඨාශය ජය ගැනීමට අපහසු බැවින්, රාජපක්ෂවරුන්ට ජය ගැනීමට බහු මන්ත්‍රී කොට්ඨාසයක් බවට පත්කොට තිබුණි. රට පුරාම තත්ත්වය එසේම විය. මෙම තත්ත්වය නිසාම රට පුරා සිදුකර තිබූ සීමා නීර්ණය නැවත සමාලෝචනය කළේය. එහිදී සිදුකර තිබූ බරපතළ විකෘතීන් නිවැරදි කිරීමටත්, නව මැතිවරණ ක්‍රමයක් හඳුන්වා දීමටත්, අදාල අණ පනත් සම්මත කිරීමටත් කාලය ගත විය. දැන් පළාත් පාලන ආයතන මැතිවරණය පැවැත්වීමට අදාල සියලු කටයුතු සිදුකර අවසන්ය.

එසේම පසුගිය සතියේ දේශපාලනයේ සිදුවූ ප්‍රමුඛතම සිදුවීම වන්නේ සිරස රූපවාහිනියට රටේ ජනතාවගෙන් එල්ල වූ දැඩි විරෝධයයි. මෙම රූපවාහිනී චැනලයේ හැසිරීම කප්පම්කරුගේ තත්ත්වයට වෙනස් නොවන්නේය. මීට පෙර චයිනා හාබර් සමාගම සම්බන්ධයෙන් රට තුළ විශාල විරෝධයක් ගොඩනගන්නට උත්සාහකොට, එම සමාගමෙන් කප්පමක් ලබාගත් බවටද කසු කුසුවක් සමාජයේ තිබේ. එසේම එක්සත් ජාතික පක්ෂය තමන්ට අවශ්‍ය පරිදි කටයුතු කළයුතු යැයි සිතන බවක්ද පෙනෙන්නට තිබේ. 2001 - 2004 ආණ්ඩු සමයේදී මුදල් අමාත්‍යාංශය හා ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය තමන්ගේ හිතවත් මන්ත්‍රීවරුන්ට ලබාදෙන ලෙස බලපෑම් කළ බවටද විශාල මතයක් රට තුළ තිබේ.

එසේම එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ජාතික ලැයිස්තුව තමන්ට හිතවත් අයගෙන් පුරවන ලෙසද බලපෑම් කොට තිබේ. මෙම නිසාම පක්ෂයේ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මෙම ආයතනය හා විශාල අර්බුදයක් ඇති කර ගෙන ඇති අතර, ඔවුන්ගේ ප්‍රවෘත්ති විකාශය තනිකරම රනිල්ට අවලාද නගන වැඩ සටහනක් බවට පත්කරගෙන තිබේ. එසේම එම වැඩසටහන තුළම එක් අතකින් රනිල්ට අවලාද නගන අතර අනිත් අතින් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා ඔසවා තබයි. මෙම නිසාම එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයන් දැන් දැන් ජනාධිපතිවරයා සැක කිරීමටත්, ජනාධිපතිවරයා කෙරෙහි සතුරු ආකල්පයකින් කටයුතු කිරීමටත් පටන්ගෙන තිබේ. ඒ සඳහා ප්‍රධානතම හේතුව නම්, මෙම රූපවාහිනී චැනලය කටයුතු කරනු ලබන මෝඩ හා මුග්ධ ආකාරයයි.

මෙම චැනලයට ඇති ප්‍රධාන චෝදනා අතර රජය සතුව තිබූ අවසාන සංඛ්‍යාත ප්‍රමාණයත් සින්නක්කරව ලබාගැනීමත්, එමනිසා රජයට ඩිජිටලයිස් වැඩසටහනට විශාල අර්බූධයක් ඇතිවී තිබීමත්, රාජ්‍ය ආයතනවල අනුග්‍රාහක දැන්වීම් ජනාධිපතිවරයාගේ බලය භාවිතකොට බලහත්කාරයෙන් ලබා ගැනීමත්, අහිංසක ගායක ගායිකාවන් හා කලා කරුවන්ගේ ගීතවල අයිතිය රුපියල් සීයට දෙසීයට ලබාගෙන එම ගීත අනිත් චැනල්වල වාදනය⁣වද්දී ඒ වෙනුවෙන් ලක්ෂ ගණන් වල බිල්පත් එම ආයතනවලට යැවීමත් වේ.

මෙම ආයතනයේ කටයුතුවලදී රජයේ ආයතනයක මෙන් ජනාධිපතිවරයාගේ උපදෙස් පරිදි, ජනාධිපතිවරයා හා එකඟ වූ පරිදි, ජනාධිපතිවරයා විසින්, ජනාධිපතිවරයා වෙනුවෙන්, ලෙස යෙදීමට අමතක නොකරන්නේය. මෙම ආයතනය බාහිර ආයතන සමඟ කටයුතු කිරීමේ දී ජනාධිපතිවරයා තමන්ගේ සාක්කුවේ බව පෙන්වීමට විශේෂ උනන්දුවක් දක්වයි. එය අඩු වැඩි වශයෙන් සත්‍ය වේ. මන්දයත්, ජනාධිපතිවරයාගේ මාධ්‍ය අංශය සම්පූර්ණයෙන්ම මෙහෙයවනු ලබන්නේ මෙම රූපවාහිනී ආයතනයේ ගොබිලන් විසිනි. මෙම රූපවාහිනී ආයතනයේ හැසිරීම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයත්, එක්සත් ජාතික පක්ෂයත් සිටිනා මෙම යහපාලන ආණ්ඩුවේ සෞඛ්‍යයට විශාල බලපෑමක් සිදුකරනු ලබයි. කොටින්ම මෙම ආණ්ඩුව දෙකඩ වන තරමට මෝඩ, මුග්ධ ආකාරයට මෙම රූපවාහිනී ආයතනය හැසිරෙයි. ඒසේම ආණ්ඩුවේ ඇති අධිවේගී මාර්ග ගොඩනැගීමේ සිට රාජ්‍ය උත්සව සංවිධානය දක්වා සියළුම කොන්ත්‍රාත් මෙම ආයතනයට හෝ මෙම ආයතනය හරහා ලැබිය යුතුයැයි, මෙම ආයතනය සිතයි. එය විකාර අදහසකි. එසේ නොවන තත්ත්වයන් තුලදී ඔවුන් මාධ්‍ය තුලින් කර්කෂව විවේචන ඉදිරිපත්කොට, චරිත ඝාතනයකොට, මුළු කෝන්ත්‍රාත්තුවම හෝ කප්පම් මුදලක් ලබාගැනීමට උත්සාහ කරයි. මෙය වචනයේ පර්සමාප්ත අර්ථයෙන්ම ගොඩනැගීමට හදන මාෆියාවකි. නමුත් එය සාර්ථක නොවේ. උදාහරණ අවශ්‍යනම් 2015 ජනවාරි 08 වනදාට පෙර සාම්ප්‍රධායික මාධ්‍ය හැසිරුණු අකාරය අධ්‍යයනය කරන්න.

මෙම මාධ්‍ය ආයතන හැසිරීම ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගතය මෙන්ම වර්තමාන ආණ්ඩුවේ පැවැත්මටද විශාල බලපෑමක් සිදු කරනු ලබයි. තනි ජන මාධ්‍ය ආයතනයකට රටක පැවැත්ම තීරණය කළ හැකි යැයි සිතීමම මානසික රෝගී තත්ත්වයකි. මෙය විශාල මිනිසුන් ගොඩනැගූ යහපාලන ආණ්ඩුව කුඩා මිනිසුන්ගේ පැවැත්ම තීරණය කරන සාධකයක් බවට පත්වීමේ ප්‍රතිඵලයක්ය. මෙම රූපවාහිනි ආයතනයේ මෝඩ අත්තනෝමතික ක්‍රියාකලාපය හැකි ඉක්මනින් තේරුම්ගෙන එයට උල්පන්දම් දෙන දේශපාලන නායකයින් එයින් ඉවත් නොවුනහොත් මෙම ආයතනය සමග එම නායකයින්ද කුණු කූඩයට වැටෙනු ඇත. මේ තනි මිනිසුන් ජනමතය හසුරවන යුගයයි. බැසිල් සිරස අර්බූධය තුළින් නැවතත් සනාථ වූයේ ලංකාවේ අධිපති මාධ්‍ය සමාජ මාධ්‍ය බවයි.

සාම්ප්‍රධායික මාධ්‍ය තුලින් රටේ තරුණ තරුණියන් වේගයෙන් ඉවත්වෙමින් තිබියදී මෙම රූපවාහිනී ආයතනයේ ක්‍රියාකලාපය ලෝකයේ කිසිදු මාධ්‍ය ආචාරධර්මයකට නොගැලපෙනවා සේම එය තවදුරටත් තරුණ තරුණියන් හා විද්වතුන් සාම්ප්‍රධායික මාධ්‍යයෙන් ඉවත්වී සමාජ මාධ්‍ය හා විකල්ප වෙත යොමුවීමට හේතුවනු ඇත. එසේම 2020 දී පැමිණීමට නියමිත ජාතික මැතිවරණයේදී තීරණාත්මක කාර්යභාර්ය ඉටුකරනු ලබන්නේ තනි පුද්ගල සමාජ මාධ්‍ය මිස මුදලාලිකරණය වූ කප්පම්කාර, මෙවැනි රූපවාහිනී ආයතන නොවේ.

Sunday, October 1, 2017

රාජපක්ෂවරුන්ගේ බුද්ධාගමට වින කැටීම



බුදු දහම පවතින සියළුම සමාජයන්හි එම ධර්මයේ ස්ථාවරත්වය රඳා පවතිනුයේ කුළුණු තුනක් මතය. එනම් බුදුන්, සඟුන් හා ධර්මය යන නිශ්චිත ස්ථාවර කුළුණු තුන මතය. පාලියෙන් බුදුදහම අදහන සියළුම දෙනා පාහේ බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී, ධම්මං සරණං ගච්ඡාමි, සංඝං සරණං ගච්ඡාමි යනුවෙන් සරණ යනුයේ මෙම කුළුණු තුන කෙරෙහිය.

විශේෂයෙන් ථෙරවාදී බුද්ධාගම පවතින ශ්‍රී ලංකාව, මියන්මාරය, කම්බෝඡය හා තායිලන්තය යන රටවල බුද්ධාගමේ පදනම වසර 2500කට පෙර බිහිවු දර්ශනයේ පදනම වනුයේ බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ආයතනයන්ගේ නිශ්චිත ගෞරවය හා පැවැත්මය. නමුත් ජපානය වැනි රටවල පවතින මහායාන ආගම තුල එම ආගමේ පැවැත්ම තීරණය වන්නේ බුද්ධ හා ධර්මය මතයි. සංඝ සමාජය කෙරෙහි ජපානය වැනි සමාජයක විශේෂ ගෞරවයක් හිමි වී නැති අතර ඒ මත එම රටවල අදහන මහායාන බුද්ධාගමේ පැවැත්ම තීරණය වන්නේද නැත. එබැවින් ශ්‍රී ලංකාවේ සමාජය තුල බුදුන්ට ඇති ගෞරවය​ ධර්මයට ඇති ගෞරවය​ සංඝයාට ඇති ගෞරවය පවත්වා ගෙන යායුතු වෙයි. මන්ද යත් ථෙරවාදී බුද්ධාගම පවතින අප රටතුල මෙම කුළුණු තුනේම කාර්ය කොටස බුද්ධාගමේ පැවැත්මට විශාල වැදගත්කමකින් යුක්ත වෙයි.

ලංකාවේ බෞද්ධයින් සියළුම දෙනා පාහේ බුදුන්ට විශාල ගෞරවයක් භක්තියක් හා බියක් දක්වන අතර ධර්මය කෙරහිද එසේම වේ. එසේම සංඝයා කෙරෙහිද බෞද්ධයින් තුල විශාල ගෞරවයක් භක්තියක් හා බියක් තිබේ. මෙහිදී බුදුන් හා ධර්මය භෞතික ලෙස ශ්‍රී ලංකික බෞද්ධයාට හෝ කිසිවකුට මුණු නොගැසුණු නමුත් සංඝයා වහන්සේලා එදිනෙදා ජීවිතය තුල බෞද්ධයාට මුණ ගැසේ. එම මුණ ගැසීම හා අන්තර් සම්බන්ධය තුල ඇතිවන ගෞරවය​ සමාජය හා සංඝ සමාජය අතර පැවැත්ම සම්බන්ධයෙන් තීරණය වේ. වසර 2500ක් පැරණි බුද්ධ දර්ශනය තුල සංඝයා වහන්සේලාගේ පැවැත්ම පිළිබඳව හොඳීන් විග්‍රහ කර තිබේ. බුදු දහමේ ඇති සියළුම සුත්‍ර පිටක වල මුලික පරමාර්ථය සංඝ සමාජයේ විනය සකස් කිරීම හා කාර්ය කොටස සමාන්‍ය සමාජයෙන් වෙන්කර දැක්වීමයි. බුද්ධ දර්ශණ​යේ පැවැත්මට සංඝ සමාජයේ ස්ථාවර භාවය පිළිබඳව වැදගත් කම අවුරුදු 2500 කට පෙරත් අදත් හෙටත් බෞද්ධ වියතුන් හා බෞද්ධ නායකයින් විසින් සමාජයටත් රාජ්‍යයටත් සංඝයා වහන්සේලාටත් පෙන්වා දී තිබේ.

මෙවැනි තත්ත්වයක් තුල ලංකාවේ සංඝ සමාජය දැනට වසර දහයකට පහලොවකට තිබුණාට වඩා අද බොහෝ සේ පිරිහී තිබේ. මීට දශකයකට එපිට සංඝයා වහන්සේ නමක් යනු සාමාන්‍ය සමාජයට මහත් ආශ්වාදයක් ගෞරවයක් ගෙනත් දුන් සමාන්‍ය සමාජයට වඩා ඉහලින් වැජබුණු සමාජ කොටසක් විය. එවකට සිවුරුදර සංඝයා වහන්සේ නමක් ගිහි නිවසකට වැඩම කරන්නේ නම් ඒ පාංශු කූලයක් දාන මාන පිංකමක් හෝ පිරිත් පිංකමක් සඳහාමය. ස්වාමීන්වහන්සේ නමක් විහාරස්ථානයෙන් එළියට වැඩම කරන්නේ නම් මුළු දායක ගම්මානයම එය දැනගන්නා අතර එම නිශ්චිතවම ස්වාමීන්වහන්සේ ගමන් කරනා දිශාව ගැමියෝ අනුමානයෙන් නිශ්චය කරති. ස්වාමීන්වහන්සේ අදාළ ස්ථානයට වඩින විටත් එම ස්ථානයේ ප්‍රජාව සුදු රෙදි අතුරා ආසනයක් පනවා පා දෝවනය කොට අහළ පහල ගෙවල් හත අටකට පණිවුඩ යවා උපාසක උපාසිකාවන් ගෙන්වා සංඝයා වහන්සේ හා අදහස් හුවමාරුවට හා තෝල්ක කටයුතු වලට එම මොහොතේ සොයා ගත හැකි බුද්ධිමත්ම ගැමියා ගෙන්වා සුදානම්ව සිටී. ස්වාමීන්වහන්සේගේ වැඩම කිරීම එම පවුලේ හෝ එම පරම්පරාවේ වසර ගණනාවක නොමැකෙන මතකයක් ඉතිරි කර යයි. නමුත් පසුගිය දශකය තුල සංඝ සමාජය සම්පුර්ණයෙන් වෙනස් විය. අද නිවසක් ඉදිරිපිට ත්‍රීවිලරයක් නැවතුවහොත් නෑදෑයෙක්, චණ්ඩියෙක් සමහරවිට හාමුදුරුනමක් නිවසට පැමිණෙනු ඇත. එසේ පැමිණ දොරකඩ හිටගෙනම පැමිණි රාජකාරිය හෝ බිස්නස්එක කථා කර ත්‍රීවිලරයේම නැගී යනු ඇත. අද සංඝයා වහන්සේලාගේ කාර්ය කොටස ගෞරවය කෙතරම් විනාශ වී ඇත්ද යත් සංඝයා වහන්සේලා හාඩ්වෙයාර්වල, ඉලෙක්ට්‍රොනික් බඩු කඩවල, ටෙලිෂෝප්වල, ගරාජ් වල දේශපාලන රැස්වීම්වල ත්‍රීවිලර් රථගාල තුල බස්පොලේ දුම්රිය පොලේ දේශපාලන රුස්වීම් වල රණ්ඩු සරුවල් වන තැන්වල නිවාඩු නිකේතන වල නිතර දැකිය හැකිය. තවමත් සංඝයා වහන්සේ නමක් දැකගත නොහැක්කේ නීතියානුකූල නොවන ගණිකා නිවාසයක පමණි. පෞද්ගලිකව මා හට ප්‍රසිද්ධ ස්වාමීන්වහන්සේ නමක් සවස තුනහමාරට බාර් එකකදී ගිලන් පස සඳහා පැමිණ හමුවී තිබේ.

මෙම සංඝ සමාජයේ පිරිහීමට මුලික වශයෙන්ම වගකිව යුත්තේ රාජපක්ෂ රෙජීමයයි. මන්ද යත් එම දස වසර තුල දේශපාලන උපකරණයක් ලෙස බුද්ධාගම භාවිතා කිරීම නිසාවෙන් බුද්ධාගම නියෝජනය කරනු ලබන ප්‍රධාන සාමාජ කණ්ඩායම්වල සංඝයා වහන්සේලාට අනවශ්‍ය දේශපාලන බලයක්ද ධනයක්ද ලබා දී දේශපාලන අතකොළු ලෙස භාවිතා කිරීමෙන් සංඝ සමාජය කෙරෙහි තිබු ගෞරවය සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයකින් විනාශ කරන ලදී. නමුත් අප වර්තමාන ගම්වල සිටින දරුමල්ලන් අධ්‍යාපනය ලබන මධ්‍යම පාංතිකයින් සිඝ්‍රයෙන් පන්සලෙන් ඉවත්වී ඇති අතර බොහෝ දෙනෙක් මෙම පන්සල් වල සංඝයා වහන්සේලා සමග අර්බුද ඇතිකරගෙන තිබේ. එයට හේතු රාශියක් තිබුණද ප්‍රධානතම එක් හේතුවක් වන්නේ පංසලේ ලවුඩ්ස්පීකරයෙන් බලහත්කාරයෙන් බණ පිරිත් ප්‍රචාරය කිරිමයි. බොහෝ විහාරස්ථාන වල පාන්දර හතරට පටන් ගන්නා බණ, පිරිත්, කවි බණ අවසන් වන්නේ උදෑසන නමයටය. නැවතත් සවස පහට හයට පටන්ගන්නා එම ශබ්ද අවසන් වන්නේ රාත්‍රී නවයටය. රුකියාවල යෙදෙන මධ්‍යම පාංතිකයින් හට හා ඔවුන්ගේ දරුවන්ට පොතක් පතක් කියවීමට ටෙලි නාට්‍යයක් බැලීමට පවුලේ කටයුත්තක් කතා කර ගැනීමට හෝ අඩුම තරමේ රමණයේ යෙදීමට අවස්ථාවක් පන්සල විසින් අහිමි කොට තිබේ. මන්ද ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධ කුල කාන්තාවක් පසුබිමෙන් පිරිත් ඇසෙද්දි ස්වාමියා හා රමණය කරන්නේ කෙසේද? ගිහි සමාජයට හොඳීන් ජීවත්වීමට මග පෙන්වීමට සිටි සංඝ සමාජය අද ගිහි සමාජය මතට කඩා වැටී තිබේ. එකිනොකාගේ ගෞරවය භක්තිය සම්පුර්ණයෙන් විනාශ වී තිබේ. අද දේශාපාලඥයින් කල්පනා කරනුයේ සංඝ සමාජය යනු රුපියල් ලක්ෂයකට දෙකකට තම දේශපාලන උපකරණයක් ලෙස භාවිතා කල හැකි සමාජ උපකරණයක් ලෙසයි. මෙයට දශක දෙකකට පෙර එය බෙන්ස් කාර් රථයක් වු අතර අද එය රුපියල් ලක්ෂයක දෙකකට බැස තිබේ. හෙට එය රුපියල් පන්සියේ දහසේ ලංසුවට අඩුවන බව මාගේ තක්සේරුවයි.

එවිට අපිට බුරැමයේ කාම්බෝඡයේ වියට්නාමයේ මෙන් සිගරට් බොන අරක්කු බොන, රෑට ගෙවල්වලට එබිකම් කරන, එසේ කොට ගැමියන්ගෙන් ගුටිකන සංඝ සමාජයක් දැකිය හැකි වනු ඇත. එදාට මේ රටේ බෞද්ධයෝ රාජපක්ෂලාට හෙන ඉල්ලනු ඇත. ඒ බුද්ධාගමට සිදුකරන ලද විනාශයටයි.